[ المورث ] است و كلمه [ لولاه ] قيد است براى [ الوارث ] و ضمير آن نيز به قتل راجع است . و ترجمه تحت اللفظى آن چنين مىشود : كشتن كسى كه وارث است مر مورّث را كه اگر قتل صورت نميگرفت وى وارث محسوب مىشد . قوله : و هو مانع من الارث : ضمير [ هو ] به قتل راجعست . قوله : اذا كان عمدا ظلما : ضمير در [ كان ] به قتل راجعست . قوله : مقابلة له بنقيض مقصوده : ضمائر در [ له ] و [ مقصوده ] به قائل راجع هستند . قوله : و لقوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : روايت مذكور را مرحوم كلينى در كافى طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 141 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن يحيى ، از احمد و عبد اللّه پسران محمّد ، از ابن ابى عمير از هشام بن سالم ، از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام قال قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : لا ميراث للقاتل . قوله : و احترز بالظّلم : ضمير فاعلى در [ احترز ] به مصنف ( ره ) راجعست . قوله : عمّا لو قتله حدّا : ضمير در [ قتله ] به وارث و ضمير مفعولى به مورّث راجع است . مؤلف گويد : مثلا وارث حاكم شرعى است و فرزندش مرتكب جرم و گناهى شده كه بايد وى را بكشد حال اگر وى را كشت اين قتل مانع از ارث نمىگردد . قوله : او قصاصا : مثلا شخصى برادرش را كشت و هيچ وارثى